Koszt ponad miliard dolarów, 800 m wysokości 162 piętra i pobite wiele rekordów miedzy inny te dotyczące najwyższego budynku na świecie. Tak dziś został oddany do użytku najwyższy budynek, jaki został wzniesiony na ziemi.

Budynek powstał w Dubaju i nosi nazwę Buri Dubaj, co oznacza Wieża Dubaj. Budowla ta bije wiele rekordów a jej parametry przyćmiewają wszystko, co do tej pory zostało zbudowane na ziemi. Po za wspomnianymi tu 162 piętrami użytkowymi, na których mieści się ponad 1000 mieszkań i apartamentów, co również jest rekordem, sam budynek ma przeszło 206 kondygnacji.

Wysokość, jaką osiągnął jest blisko o 300 m wyższy od dotychczasowego lidera w wyścigu Taipei 101 na Tajwanie. Do miana rekordów zalicza się również liczba wind najwyżej położony taras widokowy, 124-te piętro, najwyżej położony basen, ilość pomieszczeń, powierzchni użytkowej i zapewne jeszcze wiele ?naj? można znaleźć w tym kolosie. Co ciekawe gdy rozpoczynano jego budowę w roku 2005, konsorcjum które podjęło to wyzwanie nie sądziło nawet, że taki rozmiar zostanie osiągnięty.

W początkowej fazie firma projektowa z Chicago Skidmore, Owings i Merril (SOM) planował wieżowiec nieznacznie wyższy od Taipei 560m. Przedstawiciel firmy zamawiającej wieżowiec, Emaar której głównym udziałowcem są władze Dubaju chcieli wyższy wieżowiec. Gdy budowa się rozpoczynała nie wiadomo, więc było, do jakich granic ostatecznie dotrą Wieża Dubaj i jak mówią projektanci finalny efekt przerósł ich najśmielsze projekty.

I tak z 560 metrowego wieżowca powstała ponad 800 metrowa wieża z 162 piętrami mieszkalnymi, powierzchnią użytkową wielkości 330 tys m kw. I 1044 apartamentami i mieszkaniami, do których będzie można dojechać korzystając z jednej z pięćdziesięciu siedmiu wind. A dla przyjezdnych chcących zamieszkac w tym drapaczu chmur będzie udostępniony luksusowy hotel Giorgio Armani.

Od jakiegoś czasu trwa spór o ocieplanie budynków w naszym kraju. Zarzuca się inwestorom niszczenie historycznych budynków pokrywanych styropianem i kolorowym akrylowym tynkiem. Zdaniem obrońców architektonicznych walorów tych budynków zostają one bezpowrotnie zniszczone przez działania termomodernizacyjne. Spór rozgorzał z jeszcze większą siłą przy okazji krakowskiego biurowca Biprostalu, którego jedna ze ścian szczytowych pokryta jest kubistyczną mozaiką, którą to właściciel budynku chce przykryć właśnie materiałami izolacyjnymi w ramach termomodernizacji.

Z obu stron padają ważkie argumenty i sprawa nie jest łatwa do rozstrzygnięcia z jednej strony należy zrozumieć argumenty właściciela danej nieruchomość, który ponosi koszty z wiązane z ogrzaniem danego budynku i nie można mu zabronić modernizacji przynoszącej wymierne obniżenie kosztów utrzymania budynku. Niestety padają kontr argumenty dość niskich lotów i to na łamach najbardziej opiniotwórczego ogólnopolskiego dziennika, że jak w modernistycznych budynkach z przed stu lat nie było zimno to czemu teraz trzeba je ocieplać?

Być może gdyby przyszło danemu redaktorowi partycypować w kosztach za ogrzanie takiego budynku dowiedziałby się, dlaczego trzeba go ocieplić. Jak podejrzewam stawiając sobie dom nie zastanawiał by się długo czy ma być on ocieplony czy postawiony w technologii z przed stu lat.

Cała dyskusja nie powinna odbywać się na polu czy ocieplać tylko jak, by nie niszczyć historycznego wyglądu budynków, być może zainteresowane instytucje powinny wymóc lub finansowo wspomóc termomodernizacjie, przyjaźniejszą dla wyglądu architektonicznego budynków.

Nie zostanie na pewno zatrzymana tendencja do ocieplania budynków, bo to wiąże się z kosztami ich utrzymania, a tej jak przystało na wolny rynek muszą być ograniczane by można konkurować czy to ceną powierzchni biurowej czy też i wynajmu lokali z konkurencją zwłaszcza dotyczy to starych budynków wykonanych w technologii nie energooszczędnej w przeciwieństwie do konstrukcji nowoczesnych.

Zapadła dziś ostateczna decyzja o przyznaniu Ukrainie pełnej puli miast w których rozegrane będą mecze na turnieju EURO 2012. Decyzję przewodniczącego UEFA poprzedziła decyzja rządu Ukraińskiego o dodatkowych pieniądzach przeznaczonych na inwestycje związane z turniejem w czterech ukraińskich miastach (Kijowie, Charkowie, Doniecku i Lwowie).

Bez tej decyzji Ukraina straciłaby Euro 2012 – cytuje Michela Platiniego serwis Sport Gala. Ogromny bum budowniczy w Polsce i na Ukrainie wywołany przez EURO 2012 ma szansę zakończyć się sukcesem, a przynajmniej wszystko przebiega w tym kierunku. Jeśli chodzi o Polskę, sytuacja wygląda dużo lepiej można teraz tylko zakładać, że Ukraińcy zrobią wszystko by wypełnić zadania położone przed nimi. Niewątpliwie na rozwoju Ukrainy mogą i korzystają firmy z Polski, które są obecne na tym rynku.

W okresie naszej transformacji wiele inwestycji w Polsce było wykonywanych przez firmy ?zachodnie?, które posiadały większe zaplecze, środki i doświadczenie. Podobnie jest w chwili obecnej z firmami polskimi które dokonują ekspansji na rynku Ukraińskim. Jak możemy wnioskować z naszej historii taki obrót rzeczy pozwolił nam dojść do standardów europejskich podobnie wyglądać to może na Ukrainie.

Od rozpoczęcia kryzysu do sierpnia 2009 ceny mieszkań na rynku spadały, ten trend zatrzymał się, a teraz powoli możemy zaobserwować ponownie powolny wzrost cen. W całym wspomnianym okresie ceny mieszkań spadły nawet o około 10%. Większym zainteresowaniem cieszyły się też mieszkania mniejsze czy te na rynku wtórnym. Jednak od kilku miesięcy zrasta ilość zawieranych umów zaczęła wzrastać, co wskazywało by na to że klienci oceniają że spadek cen osiągnął maksimum i nie będą one już tańsze. Spowodowane na pewno jest to też wzrostem aktywności w udzielaniu kredytów przez banki. Ich dostępności i wielkości.

O planowanym wzroście cen nieruchomości mogą też świadczyć działania dużych graczy na rynku nieruchomości i tak ostatnio Fundusz inwestycyjny Arka BZ WBK Fundusz Rynku Nieruchomości2 FIZ za 8,9 mln zł kupił apartamentowiec w Warszawie przy ul. Narbutta 16.

Jedną z możliwych strategii inwestycyjnych funduszu dla tej nieruchomości jest aranżacja wybranych lokali mieszkalnych i ich późniejsza sprzedaż. – Zważywszy na atrakcyjną lokalizację spodziewamy się satysfakcjonującego zysku z tej nieruchomości w średnim okresie kilkunastu miesięcy – mówi Agnieszka Jachowicz zarządzająca funduszem. Tak duże inwestycje mogą świadczyć o prognozowaniu dużych wzrostów w najbliższym czasie na rynku nieruchomości. Planowana sprzedaż tej nieruchomości jest na rok 2015.

Oznacza to powrót dobrych czasów dla developerów i niestety większe koszty dla poszukujących własnego “m”.

Jak trudno coś wybudować w obrębie szeroko rozumianego centrum Krakowa wie chyba każdy mieszkaniec tego miasta, a zapewne i osobą nie z Krakowa obiło się co nieco o uszy, każda nowa inwestycja jest natychmiast oprotestowywana.

Najlepszym przykładem niemocy urzędniczej opartej na strachu przed kolejnymi protestami jest tak zwany ?szkieletor?, który straszy nadal w okolicy Ronda Mogilskiego tylko dlatego, że inwestor chciał w zamian istniejącego koszmaru wybudować budynek o kilka kondygnacji wyższy. Widocznie uznano, że budynek wykończony ale wyższy psuł by bardziej krajobraz niż ma to miejsce obecnie.

Nawet inwestycje podziemne jak na przykład przebudowa parkingu autokarowego przy Wawelu, która ma zostać zastąpiony miejscem ?pierwszego kontaktu? dla turystów czyli centrum informacji turystycznej wzbudził kontrowersje architektoniczne. Budynek będzie pełnił funkcje związane głównie z obsługą turystów. Na 600 mkw. powierzchni znajdą się: punkt informacyjny, pomieszczenie dla przewodników, przechowalnia bagaży, sala wielofunkcyj-na, zaplecze sanitarne, przestrzeń ekspozycyjna, sklep z pamiątkami i kawiarnia. W budynku będzie też miejsce dla kupców handlujących dotychczas pod zamkiem.

Większa część budynku ma zostać umieszczona pod powierzchnią ziemi ale i to rozwiązanie znalazło swoich przeciwników twierdzących że zburzy to krajobraz tego miejsca. Przykładów można by mnożyć, są oczywiście przykłady uprawnionych protestów ratujących kształt i wygląd miasta przed tandetą i chaosem, jednak dochodzi dość często do nadużywania argumentów obrony architektonicznego status quo doprowadzających do stagnacji inwestycyjnej, lęku przed nowoczesną architekturą, a jak w przypadku ?szkieletora? do wieloletniej niemocy urzędniczej pozostawiającej w efekcie szpecące elementy w przestrzeni miejskiej.

Nie można zapominać, że miasto jest żywą tkanką i jego wygląd powstały na przestrzeni dziejów zmieniany przez kolejne koncepcje czy mody architektoniczne, to samo dzieje się i dziś. Nie można przed tym uciekać. Nie można konserwować raz zastanego wizerunku i cieszyć się, że jest pięknie bo nic nie ulega zmianie. Miasto musi żyć.

Jak pokazały skutki kryzysu finansowego praktycznie całe budownictwo mieszkaniowe jest napędzane przez kredyty dla osób indywidualnych. Gdy rok temu banki popadając ze skrajności w skrajność praktyczni uniemożliwiły Polakom brania kredytów pod inwestycje mieszkaniowe natychmiast odbiło się to na ilości oddawanych mieszkań, jak również na ich cenach. Jeszcze parę miesięcy przed wybuchem (ogłoszeniu) kryzysu banki dawały kredyty praktycznie każdemu na 110% inwestycji.

Napędzało to rynek ale również doprowadziło do sytuacji w której deweloperzy budując na kredyt nie zastanawiali się nad rynkiem zbytu, co doprowadziło, że pozostali z pustymi lokalami na które może i byli chętni ale zostali pozbawieni możliwości sfinansowania zakupu z kredytu. Spowodowało to spadek cen nieruchomości, deweloperzy próbowali sprzedać nowo powstałe budynki za wszelką cenę. Co i tak graniczyło z cudem bo rynek kredytowy nadal był zablokowany. Praktycznie taka jak się wydaje przesadzona postawa banków prowadziła do pogłębiała tylko i tak niekorzystnego bilansu samych banków. Bo brak sprzedanych mieszkań powodował kłopoty finansowe i firm budowlanych i deweloperów a więc Ci nie spłacali kredytów.

To błędne koło powodowało do tego oczywiście kurczenie rynku pracy. I co za tym idzie kłopoty ze spłacaniem kredytów przez klientów indywidualnych. Budownictwo wyszło mimo wszystko z tej sytuacji obronną ręką jak komentują sprawę analitycy: wszystko dzięki inwestycją finansowanym za pieniądze wspólnoty europejskiej oraz ?inwestycji kluczowej? EURO 2112.

Taka sytuacja pozwoliła na to by już po roku znowu oglądać w mediach reklamy kredytów mieszkaniowych na 110% inwestycji. Do czasu następnego wstrząsu czy też przesycenia rynku mieszkaniami będzie rosła pula przyznanych kredytów a wymagania banków co do zabezpieczeń będą malały.